جوششیرین مادهای با خاصیت قلیایی ملایم و سایش کنترلشده است. وقتی در فرمول خمیردندان استفاده میشود معمولاً این نقشها را دارد:
بسیاری از زردیها و تیرگیهای دندان ناشی از لکههای سطحی هستند (مثل اثر قهوه، چای، دخانیات، برخی ادویهها). جوششیرین میتواند با یک سایش ملایمتر نسبت به بعضی سایندههای خشن، به کاهش این لکههای سطحی کمک کند.
نکته مهم: این اثر معمولاً «سفیدکنندگی شیمیایی عمیق» نیست؛ بیشتر پولیش و پاکسازی سطح است.
بوی بد دهان غالباً از ترکیبات گوگردی و اسیدیته دهان ناشی میشود. جوششیرین میتواند تا حدی به خنثیسازی اسیدها و کاهش شرایط مساعد برای ایجاد بو کمک کند، بهخصوص وقتی همراه با مسواکزدن درست و تمیز کردن زبان باشد.
پس از خوردن مواد قندی یا اسیدی، محیط دهان اسیدیتر میشود و این میتواند به مینای دندان آسیب بزند. ترکیبات قلیایی مانند جوششیرین ممکن است به متعادل شدن pH کمک کنند. این موضوع میتواند در کنار فلوراید (اگر در ترکیب محصول باشد) به محافظت بهتر از دندان کمک کند.
این دسته از خمیردندانها معمولاً برای افرادی جذابترند که:
این محصول یک خمیردندان مبتنی بر جوششیرین است که معمولاً هدفش پاکسازی بهتر، کاهش لکههای سطحی و ایجاد حس تازگی و تمیزی است.